Ponte de César sobre o Rin

Mapa de metro: Vías romanas de Italia

Mapa de metro: Vías romanas de Hispania

Mapa de metro: vías romanas de Gran Bretaña

Mapa de metro:Vías do Imperio romano

Tica na imaxe 

Construcción romana. Arco do triunfo

 O arco do triunfo é un monumento construido para conmemorar unha victoria militar.

 Os primeiros arcos do triunfo foron levantados polos romanos na antigüidade e cada un estaba dedicado a un xeneral victorioso. O arco do triunfo clásico é unha estructura autónoma, bastante separada das portas e muros da cidade.

1. Raúl Fernandez Olalla 4ºEso

Construcción romana.Circo romano

 O circo romano era unha das intalacións lúdicas máis importantes da antiga Roma. Era un recinto alargado de forma oval.

 No centro, rodeado por unhas gradas xeralmete de pedra, estaba a area partida a metade por un baixo muro de pedra aislado e coronoado con estatuas e outros ornamentos. Este muro formaba duas pistas por onde corrian os cabalos .En cada un dos extremos da espiña (así se chamaba ese muro) había un pilar cónico denominado meta.

Un dos circos mais importante foi o Circo Máximo  (Circus Maximus) que estaba situado no centro da cidade de Roma .

 Foi o circo máis grande da antiga Roma:  621 m de lonxitude e 118 m de anchura. As gradas tiñan capacidade para uns 250.000 espectadores; na pista cabian 12 carros.

Deste circo so se conserva a pista de carreiras, hoxe cuberta de herba, a espiña e algunhas verxas de saida. A maioría das pedras utilizadas para facer este circo utilizáronse mais tarde para facer outros edificios.

                                                                               SUSANA PÉREZ FERNÁNDEZ

4º A ESO

CONSTRUCIÓN ROMANA.ACUEDUCTO

 Un acueducto é unha construción que xurdiu do imperio Romano e que tiña a utilidade de transportar auga. Moitas veces esta construción utilizábase tamén, aínda que o río estivera cerca do lugar de destino da auga, para conseguir unha maior pureza. 

 Hoxe en día consérvanse moitos acueductos; en España, os máis famosos son os de Segovia e Tarragona.

  
En canto a etimoloxía, a palabra “Acueducto”, procede do Latín aquae ductus.

Alberto Veiga Martín 4º ESO A 

Construcción romana. As termas.

As termas romanas son recintos públicos destinados ao baño da poboación romana. Estes eran baños públicos onde tamén se podían practicar actividades lúdicas e ximnásticas. Eran tamén lugares de reunión aos que a xente podía acudir , incluso cidadáns romanos que carecían de baño propio nas súas casas, como escravos ou pebleos. As veces os emperadores chegaban a conceder baños gratuítos para a poboación.

A orixe das termas romanas remontase á Antiga Grecia, pois a finais do século V a.C as estancias de baño dos ximnasios helenos perfeccionaronse , dando lugar a infraestructuras moito mais complexas que podían destinarse ao baño con auga quente, templada ou fría. Aparte de bañarse , os que se atopaban nas termas podían disfrutar de coidados medicinais, masaxes ou exercicios ximnásticos. En relación ao nome destes complexos adicados ao baño e aos coidados persoais, procede dos baños que construíu Agripina no ano 25 d.C, os cales, decidiu mellorar o estravagante emperador Nerón, que debido ao odio que existía a este, foron derrubados trala súa morte. As primeiras termas de caractes monumental, foron as que iniciou o famoso emperador Domiciano, as cales terminou o seu sucesor Trajano, as cales foron ampliamente superadas polas termas de Carcalla. O uso das termas xeneralizariase no sećulo I a.C ao descubrirse un sofisticado sistema para quentar a auga e distribuir o aire quente.

Nas termas podían coincidir xentes de calquer estatus social, chegando a coincidir emperadores con plebeos. Pola contra os homes e mulleres non podían coincidir, motivo polo cal, existían distintos departamentos para homes e mulleres ou un horario para homes e outro para mulleres. Tan só en ocasións contadas, puideron coincidir homes e mulleres por desexo do emperador.

Uxío Eduardo Fernández Corbelle 4ºESO A 

Contrucción Romana. Anfiteatro.

Un anfiteatro é un lugar público  utilizado na civilización romana para espectáculos como loita de gladiadores, loita de animais etc . 

 Os máis antigos son o de Etruria e tamén Campaina, feitos no século II a.c. A súa forma e circular; no centro ten un territorio areoso onde se realiza o espectáculo, ainda que baixo esta parte podemos ver pasadizos, xaulas ...  e na cara  exterior a zona de asentos  para poder observar o que alí acontecía. Os asentos eran divididos según as dignidades: no inferior altos cargos e persoaxes importantes, na zona media a plebe e arriba as mulleres.

 Os anfiteatros estan feitos a base de formigón e pedras talladas; os elementos máis importantes da construción son as bóvedas, os arcos e por ultimo as columnas.

 Un dos anfiteatros máis importantes é o Coliseo de Roma, ainda que o nome real e Anfiteatro Flavio. O nome coñecido da construcción venlle dado pola xigantesca estatua que estaba  no exterior.

Noa López Teijeiro.4ºA.

Construccións romana. Fontes.

 A célebre Meta Sudans é unha fonte que está construida ó lado do Coliseo.

 Ten unha forma cilindrica e remata en forma de cono; o seu material é o formigón. Orixinalmente tiña 17 metros de altura, construida ó  redor dun estanque duns 16 metros de diámetro e 1,4 metros de profundidade. A auga saia polos lados do cono.

 Rematou sendo destruida por Mussolini para destacar o Coliseo, pero séguense a conservar os cimentos.

Ana López Rey 4º A

Construcción romana. Teatro

 Foi unha construcción típica do Imperio, difundida en todas as provincias, onde se representaban obras dramáticas, gregas e latinas.

Estrutura e partes:

 Os primeiros teatros foron construídos en madeira e adobe; estes eran destruidos despois da súa función prorque a lei non permitia ter teatros permanentes. Sin embargo no ano 55 a.C. construiuse o Teatro de Pompeya como un templo para evitar a lei.

 Scaenae frons(fronte escénico):  normalmente composto dun doble orde de columnas.

 Orchestra: semicírculo ou un pouco mais dun semicirculo frente á escena na que se sentaban as autoridades, actuaba o coro e alzábase un altar en honor a Dionisio.

 Aditus: corredores laterais de entrada á orchestra.

 Cavea: estrutura semicircular na que, según o rango social, se situaban os espectadores. Dividiase en ima cavea,media cavea e summa cavea, divididos por corredores horizontais (diazomata).  Divídese en sectores circulares (cunei).

Vomitoria: Entradas abovedadas polas que se accedía á cávea.

Proscaenium (proscenio): espazo diante da escea no que se desenvolvía a acción dramática.

Porticus post scaenam (pórtico detrás da escea): patio porticado con columnas detrás da escena.

                                                  Laura Pena González 4º A

Construcción romana. Calzadas.

  A calzada romana era un tipo de camiño para vertebrar o seu  Imperio.

  Esta rede viaria era utilizada polo exército na conquista de territorios e así grazas a ela podíanse movilizar  grandes efectivos con gran rapidez. Tamén serviu como tipo de difusión da cultura.

Rocío Jiménez Jacinto 4º A