viernes, 11 de diciembre de 2009

miércoles, 4 de noviembre de 2009

Que teñen feito os romanos por nós?

martes, 3 de noviembre de 2009

jueves, 29 de octubre de 2009

PÉLOPE


Tántalo, rey de Lidia y padre de Pélope, hospedó a algunos dioses convertidos en humanos y para asegurarse de sus poderes mató a su hijo recién nacido, Pelops, y lo cocinó y lo sirvió a los dioses, pero los dioses se dieron cuenta y no lo comieron, sino que lo devolvieron a la vida.Tántalo, asesino de su familia, se precipitó en el Tártaro. Pélope, abandonó Lidia con su hermana y le pidió la mano a Hipodamia, hijo del rey de la Elida, pero este para elegir a un buen yerno convocó a los pretendientes a una carrera de carros. El perdedor debía morir, pero en la carrera el carro del rey de la Elida se rompió gracias a la intervención de los dioses. Pélope subió al trono de la Elida, conquistó muchas ciudades. Desde entonces esas ciudades se llaman Peloponeso.

Antón Couto Hermida

Micenas. Cronoloxía e localización.



Cronoloxía: Desde 1400 hasta el siglo XII a.C.

Localización: Su centro fue la ciudad de Micenas en el Peloponeso. aunque también fueron importantes: Tirinto, Argos y Orcómio.

EXEO


O mar Exeo chámase así porque nese mar tirouse Exeo que era un rei de Atenas. Seu fillo Teseo, despois da súa expedición para matar o Minotauro quedara con seu pai en que había volver coas velas brancas si viña vencedor; en cambio si non volvía os barcos traerían velas negras.Pero Teseo olvidouse de cambiar as velas e o pai que vixilaba desde a casa a súa chegada veu a cor das velas e pensou que seu fillo morrera e tirouse ó mar.


Brais Carrascal Incera

Icaro y su padre Dédalo



Icaro era hijo dédalo. Ambos estaban encerrados en un laberinto que Dédalo había fabricado para encerrar al minotauro. Dédalo fabrica unas alas para escapar, Dédalo le explica a su hijo como funcionaban las alas, le decía que si se elevaba demasiado que el sol quemaría sus alas y si bajaba demasiado el agua humedecería sus alas, Dédalo le decía que lo siguiera sin parar, Dédalo le coloca las alas y Icaro comienza a elevarse sin tener miedo a nada, Icaro al coger confianza se despega de su padre y comienza a volar hacia las altas montañas ,pero al volar tan alto el sol comienza a quemar sus alas y comienza a caer gritan o por su padre para que le ayudara pero su padre Dédalo no podía hacer nada. Al final Icaro encuentra la muerte en el mar y por eso se llama así.


HUGO RIO DIAZ

viernes, 16 de octubre de 2009


El libro es muy interesante, me gustó pero lo peor es que tiene muchos nombres muchas historias que hacen que fuera algo lioso, también es muy fantástico por todo lo que hacen los dioses y eso no me gusta mucho.

El libro trata sobre la Guerra de Troya que lucharon durante 9 años los griegos y los troyanos hasta que al final los griegos se introducieron en Troya gracias a un gran caballo de madera.

Brais Paz Díaz

lunes, 18 de mayo de 2009

Acrópolis de Atenas


Preme na imaxe para acceder á páxina que dedica o Museo Británico á Acrópolis de Atenas. Seguro que co voso dominio do english entendedes case todo.

martes, 14 de abril de 2009

A BANDA DESEÑADA NA BIBLIOTECA

A partir de hoxe e ata fin de mes temos exposta na biblioteca a interesante exposición As bases da banda, unha introducción á historia e fundamentos técnicos do cómic. Paralelamente temos exposta unha selección de banda deseñada dos fondos da biblioteca.

Máis sobre Esparta


Trátase esta vez dun traballo de investigación dun alumno de 1º BAC Adultos, Iván Penas Río, sobre a civilización espartana ó que podedes acceder pinchando na imaxe.

viernes, 27 de marzo de 2009

Esparta no Museo Británico



Aquí tes unha entretida páxina con xogos que che axudarán a entender a ríxida educación espartana

viernes, 6 de febrero de 2009

Eratóstenes




Astrónomo, xeógrafo, matemático e filósofo grego(Cirene h.284 a.C- Alexandría h. 192 a.C)Como matemático é célebre pola criba que leva o seu nome e pola invención do mesolabio, inxenio que permite resolver os problemas da media proporcional. Determinou a amplitude do arco de meridiano comprendido entre Siena (Assunan)e Alexandría,do que deduxo que a lonxitude de todo o meridiano era de 252000 estadios (uns 39700 km);as medicións modernas confirmaron a precisión do seu cálculo: o erro é inferior ó 1%. Menos precisa foi a súa labor como xeógrafo; utilizando os numerosos datos atesorados pola biblioteca de Alexandría levantou un mapamundi e os seus erros tranmitíronse a numerosos mapas da Antigüedade e perdurarón ata ó s.XVII.

Ελευθερία Αρβανιτάκη -Δυνατα



Σαν γυναίκα γεννά
στο χώμα η νύχτα το πρωί
κι όλα βγαίνουνε ξανά
και γίνονται ζωή.
 
Ποιά παλιά κιβωτός
μέσα απ' του χρόνου τις στοές
βγάζει ακόμα στο φως
ζευγάρια αναπνοές.
 
Δυνατά, δυνατά
γίναν όλα δυνατά τ'αδύνατα
Δυνατά, δυνατά
σ'ένα θέαμα κοινό.
 
Δυνατά, δυνατά
κι όπως πάνε του χορού τα βήματα
με τα χέρια ανοιχτά
όλα τα περιφρονώ.
 
Μα σαν γυναίκα γεννά
στο χώμα η νύχτα το πρωί
κι όλα βγαίνουνε ξανά
και γίνονται ζωή.
 
Ποιά παλιά κιβωτός
μέσα απ'του χρόνου στοές
βγάζει ακόμα στο φως
ζευγάρια αναπνοές.
 
Δυνατά, δυνατά
γίναν όλα δυνατά τ'αδύνατα
Κι αναμμένο πετά
σπίρτο η γη στον ουρανό.
 
Δυνατά, δυνατά
κι όπως πάνε του χορού τα βήματα
με τα χέρια ανοιχτά
όλα τα περιφρονώ.
 
Κι όλο κάτι λέω
κάποια αγάπη κλαίω
κι όλο μέσα μου θρηνώ χαλάσματα.
 
Με τα χρόνια μου
στα σεντόνια μου
σαν φαντάσματα.
 
Δεν υπάρχουν πολλά
που να ελπίζουμε μαζί
κοίτα, κοίτα ψηλά
κι άλλος αιώνας ζει.

Moeda


Do latín moneta, "a que da consellos" sobrenome que os romanos daban á deusa Juno. Cerca do seu templo instalouse unha fábrica para acuñar o que en adiante se chamará, pola proximidade do templo de Juno MONETA, moeda.

viernes, 30 de enero de 2009

Etimoloxía da palabra músculo


MÚSCULO:
Ac. MUR(ratón) mus, muris(latín). Do latín musculus por vía popular muslo, con especialización nos músculos do muslo, membro curioso por excelencia.
Músculo: de "ratonciño", por comparación do movemento do músculo ó correr debaixo da pel co dun ratón que fuxe.


Kavafis (1863-1933)


Konstantinos Petrou Kavafis naceu e morreu en Alexandría (Exipto). Grecia, significou para él a patria do seu corazón, e o grego, a súa lingua poética.
Na súa poesía defínense tres etapas:
* a primeira, en Alexandría onde de rapaz comezou a estudar grego, e na que escribiu a maior parte da súa producción lírica.
* a segunda, en Constantinopla: onde reflectiu a obsesión e o desexo atormentadao, entre a aceptación e o rexeitamento da súa homosexualidade.
* a terceira: durante a súa etapa de madurez na que estivo entre Alexandría e o Continente Europeo.

Foi nestes anos onde definiu o seu estilo e a súa linguaxe.
Debido a súa homosexualidade quedou relegado a un segundo plano, ata que, a mediados do século XX foi restituído ó lugar ó que lle correspondía: entre os grandes da literatura grega Contemporánea.

A súa poesía fala de sentimentos, de amor prohibido, de amor non correspondido, de amor á beleza, da vida e da morte..

Soubo transmitir de forma sinxela os pensamentos máis íntimos da razón e os máis escondidos sentimentos do corazón ; mais ó mesmo tempo soubo perfilar o desasosego e a paixón, con pulso firme e mestría.

Tzatziki

Ingredientes:

Un pepino pequeno, pelado e raiado.
2 iogures "gregos")
1 - 2 dentes de allo raiados.
2 culleradas de aneto (heneldo)
2 culleradas de aceite de oliva virxe extra.
Sal.

Preparación:

Pela o pepino e sácalle a parte interior (as pébedas). Rállao ou córtao en trozos pequenos. Escúrreo ben para que saque a auga

Mistura nunha cunca o iogur e o pepino. Engádelle o allo raiado, aneto, aceite e sal e remóveo ben.

Gárdao no frigorífico ata que vaias consumilo, como mínimo durante 30 min. Espolvorea a mistura de iogur con un pouco de aneto antes de servila.

O tzatiziki sóese servir como entrante e acompáñase con pan, pero tamén é un bo acompañamento de carnes de topdo tipo.

A poesía máis coñecida de Kavafis

Ítaca

Cando comeces a túa viaxe a Ítaca
pide que o camiño sexa longo,
pleno de aventuras,pleno de experiencias.
Aos Lestrigóns e aos Cíclopes,
ao irado Poseidón non temas:
nunca atoparás criaturas tales na túa ruta
se mantés o teu pensamento elevado,se unha
selecta emoción o teu corpo e espíritu elimina.
Aos Lestrigóns e aos Ciclopes,
ao feroz Poseidón non acharás.
Non,se non é a túa alma a que os alberga;
non, se non é ela a que chos mostra.

Pide que o camiño sexa longo.
Que sexan moitas as mañás de estío
que-con que pracer e ledicia!-
te conduzan a portos nunca vistos;
detente ante os mercados fenicios
e adquire as mellores mercancías,
madreperlas,corais,ámbar e ébano,
e toda sorte de perfumes sensuais,
tanta variedade deles como atopes;
vai a moitas cidades de Exipto
e aprende canto poidas dos seus sabios.

E leva sempre Ítaca na túa mente.
Ela é a túa mente,o teu destino.
Mais non apresures nunca a túa viaxe.
É mellor que dura moitos anos
e recales na illa sendo vello,
rico de canto acadaches no camiño,
sen agardar que Ítaca te enriqueza.

Ítaca xa che deu tan fermosa viaxe.
Sen ela,nunca emprenderías o camiño.
Que máis pode ofrecerche?
E se a atopas pobre ,non é que Ítaca te enganase.
Sabio como serás e con tanta experiencia
ben comprenderás o significado das Ítacas.