viernes, 25 de mayo de 2018

Menipo y Gadara

Menipo: Fue el inventor de la sátira menipea, escrita alternando versos y prosa. Se conocen muy

pocos datos sobre su trayectoria vital. Era natural de Gadara, en Celesiria.

Menipo fue un filósofo griego perteneciente a la escula cínica, que vivió entre los siglos IV- III. Es el

autor de las famosas sátiras llamadas "menipeas" en las que conjuga la broma y la burla con la

 seriedad. El objetivo de todos sus escritos era fustigar las doctrinas contrarias, así como la cultura y 
la ciencia en genral. Fue esclavo liberto de origen fenicio, y fue tomado como modelo por Luciano de

 Samosata.

Gadara: Fue una antigua ciudad roelenística, hoy en día esa ciudad recibe el nombre de Umm Qais

situada en Jordania. Esta ciudad también fue llamada Antiochia o Antiochia Seminaris y Selucia.









viernes, 13 de abril de 2018

GUIÓN NOTICIAS GRECIA-ROMA: RADIO


NOTICIAS

ATENAS: “SE BUSCA”

-Sócrates falta da súa casa dende fai 2 días.
-A súa muller, Xantipa, búscao desesperadamente. A última vez que o viron estaba nun banquete na casa de Agatón, e non soubo máis del.
-Tede en conta que Xantipa ten moito carácter. Tamén facede alusión aos fillos que tiñan, que eran 3 e non saben nada do seu pai.
-Posibles sons: choros, berridos de nenos de fondo…

 
ROMA: “OS VIGILES URBANI RECIBEN UN RECOÑECEMENTO PÚBLICO POLA EXTINCIÓN DUN GRAN INCENDIO”

-Os vigiles urbani logran extinguir un gran incendio grazas ás novas bombas de auga (sipho, siphona…) e artiluxios contra incendios que empregaron.
-Trátase de identificar e localizar ao(s) causantes deste gran incendio.
-Podedes inventar o motivo que levou a alguén a incendiar algún edificio público (o circo, un teatro, unhas termas, un templo…).

Guión radiofónico. Roma.


Patricio: Salutem plurimam! Nomen mihi est _____ . Perdón, xa sei que non falades esta lingua! Saúdos a todos! Chámome ______ . Hoxe estou no Foro de Roma a espera de que abran o Senado para escoitar a Cicerón, o mellor orador de Roma. Acompáñame o meu escravo ______, saúda, escravo!

Escravo: (preséntase nunha lingua incomprensible). [O patricio dálle unha labazada]

Patricio: Fala en latín como Xúpiter manda, escravo!!!

Escravo: Chámome _______, son escravo de ______. (Facendo a pelota:) Teño moita sorte de ter un amo tan amable e comprensivo, que nunca me dá labazadas… Vivo como un rei, pero debo recoñecer que o que máis desexo no mundo é a miña liberdade.

Patricio: Iso nin o soñes, por Hermes!

Escravo: Pois xa teño reúnidos 500 sestercios para comprar a miña liberdade!

Patricio: Bueno, iso xa se verá! Cando chegues ós 30 anos xa falaremos…

Escravo: A verdade é que non vivo tan mal nunha cidade tan interesante e grande como Roma, sempre teño algo que facer. O que máis me gusta é que o amo me mande ó mercado, así podo facer o que me pete! Dos cartos que me dá, vou gardando 1 sestercio cada día para min!

Muller: Que facedes ahí parados, por Xuno?! Non tedes nada que facer?! Eu sempre a traballar e a organizar a casa e vós de leria! Escravo! Vai mercar as verduras para hoxe! E coidadiño con roubarme nada do que che din, teño os sestercios contados! E ti (ó home), pasa para o Senado, que aínda has chegar tarde! (óese o comezo das Catilinarias de Cicerón). Ves, paspán, xa chegas tarde!

Patricio: Si, si, o que mandes… xa vou!

Podedes engadir: a que se dedica o patricio, onde vive (domus, insula, villa), canta xente hai na familia (fillos, escravos), que fai a muller (labores da casa, fiando lá…), que a muller vaia co escravo mercar teas para facer unha toga nova para o seu amo (a que ten está xa moi vella e gastada.

Comezo da Catilinaria I de Cicerón: Quo usque tandem abutere, Catilina,patientia nostra quam diu etiam furor iste tuus nos eludet? quem ad finem sese effrenata iactabit
audacia? Nihilne te nocturnum praesidium Palati, nihil urbis vigiliae, nihil timor populi, nihil concursus bonorum omnium, nihil hic munitissimus habendi se natus locus, nihil horum ora voltusque moverunt? (...) O tempora, o mores! Senatus haec intellegit.

lunes, 9 de abril de 2018

Guión radiofónico. Modelo.


MÚSICA. NOME DA CADEA DE RADIO. NOME DO PROGRAMA (E TÍ QUEN VES SENDO?) no que entrevistaremos a persoaxes de actualidade neste ano do 453 a. C., para que nos entendades.
PRESENTADOR – Bos días. O meu nome é XXX, son un celta que vivo en XXX , coa axuda de (deus) vou entrevistar a estes dous gregos, que din que son a xente máis avanzada do mundo nestes momentos. Trátase dun ateniense e dun espartano coas súas familias respectivas. (SON: UNHA PRAZA CHEA DE XENTE) Trasladámonos a continuación á ágora de Atenas, a praza pública onde os atenienses falan das súas cousas. Bos días , señor ….
ATENIENSE - Geia sas, legome XXXX. (Toses) Perdón estou a falar en grego, no dialecto ático e sei que non todos entendedes a miña lingua. Eu son XXX, fillo de XXX, cidadán ateniense do demo de XXX. O demo ven sendo algo así coma o barrio no que vivo. Estou casado con XXXX e teño dous fillos, XXX e XXX. Adoro ao teatro, especialmente as obras de Sófocles - por certo, o outro días estreouse a súa última traxedia, con moito sangue, moi impresionante -, e non me gustan nada os espartanos, son zafios e brutáns e comen cousas que dan noxo. Teño unha boa posición económica, son aficionado á oratoria - xa sabedes que os atenienses non podemos calar - e teño un negocio de escudos herdado do meu pai XXX que me renta 5000 minas ó ano (enrróllase un rato con asuntos varios e o presentador ten que intervir).
PRESENTADOR- Esta ben, cidadán XXX, xa vemos que é vostede un auténtico ateniense. Ten vostede a enfermidade da palabra. Cando empezan vostedes, non hai quen os pare …
ESCRAVO- É serto, tenme a cabesa coma una bombo. Non cala nin por Seus nin por Poseidón.
ATENIENSE- Cala, escravo, quen che pediu a túa opinión? Disculpe, por Hermes, ten vostede razón, é que eu son orador, como xa lle dixen antes, e en canto vexo un micrófono, éntrame un ataque de verborrea e non hai quen me pare. O meu pai, que Plutón o garde, tamén tiña ese mesmo defecto. Nunha ocasión….
PRESENTADOR Gracias, señor XXX. SON: RUIDO DE ARMAS Trasladámonos agora ata Esparta para saudar ó noso seguinte invitado. Bos días ...
ESPARTANO. Bos días. (Silencio, SON)
PRESENTADOR.- Faga o favor de presentarse ante o noso auditorio.
ESPARTANO. Son XXX, espartano.
PRESENTADOR Vostedes Sempre tan comunicativos.
MULLER DO ESPARTANO. (Fala o que non fala o seu home, explica que alguén da súa familia foi ateniense, por iso é tan amiga de falar sen parar)

martes, 3 de abril de 2018

21. Enigma grego 2018-19

Como se chamaba e para que servía este artiluxio?

Envía a túa resposta a gregofoz@gmail.com antes da clase do xoves.

miércoles, 21 de marzo de 2018

O traballo do profesor

 Resultado de imaxes para grecia antigiua  profesor





jueves, 15 de marzo de 2018

Vocabulario latino

Resultado de imaxes para latin

domingo, 11 de marzo de 2018

20. Enigma grego 2017-18


Este pobo perdido na vella Grecia ten algo único no mundo e moi significativo para os helenos. De que se trata?

Envía a túa resposta a gregofoz@gmail.com ou a comentarios antes do xoves.

20. Enigma latino 2017-18

CAIUS SERGIUS AURATA

Que interesante invento fixo este personaxe?

Envía a túa resposta a gregofoz@gmail.com ou a comentarios antes do venres.

domingo, 4 de marzo de 2018

19. Enigma latino 2017-18.


Este enorme obelisco está hoxe en día no que foi o hipódromo dunha enorme cidade da antigüidade, pero provén doutro lugar.

1. En que cidade está?
2. De onde proviña orixinariamente e como rematou aquí?

Envía a túa resposta a gregofoz@gmail.com ou a comentarios antes da clase do venres.

19. Enigma grego 2017-18.


 Que problema houbo entre  Aquiles, de pés lixeiros,  e a tartaruga?

Envía a túa resposta a gregofoz@gmail.com ou a comentarios antes da clase do xoves.

domingo, 25 de febrero de 2018

18. Enigma grego 2017-18.




Arquímedes atopou ese tornillo.
 De que se trata?

Envía a túa resposta a gregofoz@gmail.com ou a comentarios antes do xoves.

18. Enigma latino 2017-18



Esta impresionante cúpula foi posible gracias a un material revolucionario que os romanos coñecían ben.

1. De que material se trata?
2. Que altura conseguiron nesta cúpula?

Envía a túa resposta antes do venres a gregofoz@gmail.com ou a comentarios

jueves, 22 de febrero de 2018

Non est, crede mihi, sapientis dicere ‘Vivam’: Sera nimis vita est crastina: vive hodie.



 Non est, crede mihi, sapientis dicere ‘Vivam’: Sera nimis vita est crastina: vive hodie.

 El autor fue Marco Valerio Marcial, de Bílbilis (Calatayud) . Su obra, que ha sobrevivido prácticamente íntegra, se compone de quince libros de versos, con prólogo en verso o en prosa.

 Las obras poseen un contenido vario: literatura, sociedad y temas personales.


 Bajo mi punto de vista el autor le intenta dar una cierta ironía al texto, la que hace que sea recordado ya que es curioso tratar el paso del tiempo de esa manera.

Xoel Basanta Sante 1ºA BAC

AMICUS AMICO

AMICUS AMICO   
AMIGO PARA O AMIGO 

 Miles Gloriosus es una de las obras más conocidas del dramaturgo latino Plauto (Sársina, Romaña, 254 a. C. Roma, 184 a.C) .La obra tiene lugar en Éfeso (Asia menor), y está dividida en cinco actos.

 Lo que yo pienso es que si un amigo te ayuda después lo tienes que ayudar tu porque para eso están los amigos

Sabela Castiñeira Yáñez  4º B ESO




Manus manum lavat

 MANUS MANUM LAVAT
Una mano lava otra mano


 Lucio Anneo Séneca (Corduba 4 a.c – Roma 65 d.C) destacó como pensador, tanto como intelectual y político fue una figura predominante de la política romana durante la era imperial.

 Cartas a Lucilio son  124 cartas escritas durante los tres últimos años de su vida. Las cartas comienzan con la frase “Seneca suo Lucilio saletum” (Séneca saluda a su Lucilio) y terminan con la palabra “Vale” ("adiós" en latín), fórmula habitual en la época y que permitió a la posteridad suponerlas fruto de una recopilación de correspondencia entre Séneca y Lucilio.

 La frase indica que las personas deben ayudarse unas a otras, porque nunca se sabe cuando puedes depender de esa otra persona.


 Erika Iglesias Fernández 4º B ESO 

Est amicus, enim, is quidem tamquam aliter idem


"Est amicus, enim, is quidem tamquam aliter idem"  
O amigo é outro eu.

 Marco Tulio Cicerón foi un gran escritor político e romano. A partir do ano 45 a. C., pasados os seus 60 anos, dedicouse a escribir filosofía. De amicitia é un diálogo entre Gayo Lelio e os seus xenros en Numancia sobre a amizade.

Ven a dicir que cando máis xeneroso e bo é un home, máis capacidade ten para a amizade.


Gabriela García Vega 4º B ESO

Animae dimidium meae



Esta frase pertence ao autor romano Horacio e aparece na obra, do mesmo autor, as Odas.
As Odas son composicións líricas que representan mellor a lírica latina. Están formadas por un conxunto de catro libros con 104 odas con distintas temáticas.

 Na miña opinión penso que a frase funciona como un perfeto adxetivo para esas persoas que queren expresar o cariño que teñen por outra persona e non saben facelo, tal e como fixo Horacio ao adicarlla a Virxilio, o seu incondicional amigo.


                                                                                                   Ana Belén Gil Rego. 4º B ESO

martes, 20 de febrero de 2018

17. Enigma grego 2017-18

Este é o significado que figura no dicionario da RAE acerca de mamotreto (a Academia Galega non recolle o termo)
mamotreto

nombre masculino
  1. 1.
    coloquial despectivo
    Libro muy voluminoso.
  2. 2.
    coloquial despectivo
    Objeto, en especial una máquina o un mueble, grande, pesado, tosco y poco útil, o demasiado grande o pesado para la utilidad que presta.
    Pero a palabra ten que ver co grego. Indica a súa etimoloxía.

    Envía a túa resposta a gregofoz@gmail.com antes da clase do xoves.

lunes, 19 de febrero de 2018

17. Enigma latino 2017-18.


 Ainda que non hai nativos que falen latín , sí hai ainda xente que escribe en latín: 

 In uno lugare manchego, pro cujus nómine non volo calentare cascos, vivebat facit paucum tempus, quidam fidalgus de his qui habent lanzam in astillerum, adargam antiquam, rocinum flacum et perrum galgum, qui currebat sicut ánima quae llevatur a diábolo.

Por que se chama macarrónico a este latín?

Envía a túa resposta a gregofoz@gmail.com antes do xoves.

 

Enigma latino 2017-18


In uno lugare manchego, pro cujus nómine non volo calentare cascos, vivebat facit paucum tempus, quidam fidalgus de his qui habent lanzam in astillerum, adargam antiquam, rocinum flacum et perrum galgum, qui currebat sicut ánima quae llevatur a diábolo. Manducatoria sua consistebat in unam ollam cum pizca más ex vaca quam ex carnero, et in unum ágilis-mógilis qui llamabatur salpiconem, qui erat cena ordinaria, exceptis diebus de viernes quae cambiabatur in lentéjibus et diebus dominguis in quibus talis homo chupabatur unum palominum. In isto consumebat tertiam partem suae haciendae, et restum consumebatur in trajis decorosis sicut sayus velarte, calzae de velludo, pantufli et alia vestimenta que non veniut ad cassum.
 
Ignatium Calvum, Historia domini Quijoti Manchegui, I, cap. I.

sábado, 3 de febrero de 2018

Enigmas de Latín e Grego. 2017-18.

 Esta semana participamos no Concurso Odisea 2018. 

http://seecgalicia.org/odisea/ga/


Non hai enigmas; ós que participades no concurso  tereivos moi en conta a vosa participación ... 




pero só se volo tomades en serio,



e non facedes o


In aere aedificare



In aere aedificare
Construír no aire.

San Agustín: San Agustín de Hipona foi un santo, pai e doutor da  Igrexa Católica. Foi coñecido como o máximo pensador do cristianismo do primero milenio e, a súa vez, dedicou gran parte da sua vida a escribir sobre filosofía e teoloxía, sendo Confesiones y la ciudad de Dios as súas obras máis destacadas.

Confesiones: Consiste en trece libros autobiográficos escritos entre o 397 e 398. Os relatos narran a xuventude de Agustín e de como se converteu ao cristianismo.

 Na miña opinión esta frase signfica soñar con cousas irreais, como cando se di que se ta a montar una historia que nunca vai ocorrer, posto que construír no aire é algo irreal xa que non se pode facer.

Zaira Iglesias Alonso 4º B ESO

Comes facundus in via pro vehiculo est.


 

Comes facundus in via pro vehiculo est.

Ter por compañeiro de camiño a un bo conversador é como ir en carro.

Publilio Siro era nativo de Siria e foi levado como escravo a Italia, onde gañou o favor do seu amo, quen o liberou. Era un actor afamado que actuaba nas súas propias creacións. Da súa obra chegou moi pouco á actualidade.

Creo que a frase quere decir que cando algo que fas che resulta entretido, non importa que sexa costoso, porque non se fai dificil.
 Agua Menacho Fernández 4º B ESO

Carpamus dulcia


Carpamus dulcia, nostrum est quod vivis! Cinis et manes et fabula fies! vive memor leti! Fugit hora, hoc quod loquor inde est”

 Elijamos las cosas agradables, es de cada uno lo que cada uno vive! Llegarás a ser ceniza, y cuerpo muerto y fábula! Vive acordándote de la muerte! La hora se escapa. Este momento en que estoy hablando ya es pasado.

 Persio (Volterra, Etruria, 34 d. C. – Roma, 62 d. C.) fue un poeta satírico latino.

 La sátira es una creación genuinamente romana, que no tiene precedentes en la literatura griega. Los propios romanos eran conscientes de esta circunstancia y presumían de ello (Quintiliano, retor del siglo I d.C., afirma con orgullo "Satura quidem tota nostra est", i.e., el género de la sátira es completamente nuestro).
La sátira se caracteriza por la mezcla temática y formal: los temas que aborda son muy diversos (relato de un viaje, retrato de una persona, opiniones personales, ...), y los versos que emplea, al menos en un principio, también son muy variados, aunque luego se impuso el hexámetro.

 El tiempo se escapa, huye, no se le puede detener, ya que mientras estás diciéndolo se está yendo. Por tanto, hay que vivir, hay que buscar las cosas agradables, porque el tiempo de los muertos, de la ceniza y de que hablen de nosotros llegará sin que nos demos cuenta.

  Paco Fernández Martínez 1º A BAC

Longa est vita, si plena est

Longa est vita, si plena est
A vida é longa se é plena.

Seneca: filósofo romano 4 a.C

Epístolas: las Cartas a Lucilio son un conjunto de 124 cartas escritas por Seneca todas las cartas comienzan con la frase "Seneca suo Lucilio salutem" y terminan con la palabra "Vale", fórmula habitual en la época y que permitió a la posteridad suponerlas fruto de una recopilación de correspondencia entre Séneca y Lucilio.

 Estou bastante de acordo coa frase, pois máis vale un tempo bon, e pleno, que moito , pero malo.
 Carla Fernández Rodríguez. 1º A BAC

Ille potens sui laetusque deget, qui licet dixisse "vixi"



Ille potens sui laetusque deget, qui licet dixisse "vixi" 
Vivirá contento y dueño de sí mismo aquel que al cabo de cada día pueda decir "he vivido"

Quinto Horacio (65 a.C-8 a.C). O tipo de obra é a oda.

 A obra pertenece a un grupo de 4 libros de odas, nos cales había 88 composicións, que foron publicados no 23 a.C. Pertenece a la composición Carmina.

 Estou dacordo coa frase porque non podes ter una vida feliz se vives una vida moi monótona.

 Adrián Couso 1º A BAC

Quamodo fabula, sic vita: non quam diu sed quam bene acta sit refert.



Quamodo fabula, sic vita: non quam diu sed quam bene acta sit refert.

Como el teatro,es la vida; no importa la duración, sino la calidad de la representación.

 Lucio Annea Séneca( 4 a. C.- 65 d. C.) fue un filósofo, político, escritor y orador del Imperio Romano(fue consejero de Nerón), que escribía obras con temáticas moralizadoras, filosóficas y con ideas estoicas.

Cartas a Lucio es un conjuntos de 124 cartas, todas las cartas empiezan con la frase "Seneca suo Lucilio salutem" (Séneca saluda a su Lucilio) y terminan con la palabra "Vale" (Adiós), fruto de una recopilación de correspondencia entre Séneca y Lucilio.


Lo importante es la experiencia, los recuerdos, los momentos buenos y los malos, de los que siempre aprendes algo, no importa cuanto duren esos momentos, sino lo que puedas aprender o disfrutar de ellos.

 Paula García Cartoy 1º A BAC

Vivere est militare




 Vivere militare est,  Vivir es luchar 

  El autor de esta frase es Séneca, un filósofo, político orador y escritor romano nacido en Corduba cuatro años antes del nacimiento de Cristo y enterrado en Roma sesenta y nueve años después. Las obras que conservamos de este filósofo autor se pueden dividir en cuatro apartados: Diálogos morales, cartas, tragedias y epigramas.

  Séneca mostraba sus ideas filosóficas continuamente en sus obras. Los diálogos que se conservan son once obras morales conservadas en un manuscrito de la biblioteca Ambrosiana. En el exilio, también escribió numerosas obras. Sus diez tragedias son el fruto de una actividad creativa e independiente que ejerció a lo largo de su vida, pero especialmente en el periodo intermedio de la educación de Nerón, quien era un gran aficionado al teatro y a la declamación.

 He escogido esta frase de Séneca porque me parece que refleja muy bien el día a día de millones de personas (entre las cuales me incluyo). Vivimos en un mundo que no es precisamente fácil, en el que cada vez que nos levantamos de la cama sabemos que nos vamos a encontrar con problemas (unos graves y otros no) que tendrán que ser resolvidos para seguir avanzando. Unos tienen una vida más fácil y otros más difícil, eso no cabe la menor duda pero todos y cada uno de nosotros tenemos algo por lo que queremos luchar, sea lo que sea. En resumen, que el que algo quiere, algo le cuesta. Lo importante es no rendirse nunca. 
 
 Pedro López Morillo 1º BAC A